دو دهه و نیم سابقه امتحان دادن

دیروز با عمری تجربه امتحان دادن، کم آوردم ، قفل کردم 

نه می توانستم درست بخوانم ، نه بشنوم و نه حرف بزنم .

از دیروز در حال تحلیل موقعیت هستم . من تمرین کرده بودم . صدایم را ضبط کرده بودم و گوش داده بودم به خودم . تمرین کرده بودم که دو دقیقه حرف بزنم ولی موقع امتحان و شرایط استرس، برگشته بودم به وضعیت ذاتی خودم یعنی کم حرفی و حذف جملات بی مورد !!! خنثی

شرایط امتحان شفاهی متفاوت بود و آن دو دهه و نیم تجربه در امتحان کتبی به کار نیامد. این دو دهه و نیمی که رویش تاکید دارم واقعا دست و پنجه نرم کردن با سوالات جور و واجور بود  از سوالات ساده که از فرط سادگی جواب نمی دادم  تا برگه های امتحانی که بخش عمده اش موقع تحویل دادن  سفید بودو آنهایی وقتی کلیدش می آمد 4-5 صفحه فقط جواب یکی از سوالاتش بود. همین طور امتحانی که هیچ ارتباطی با مراجع معرفی شده نداشت.

اما تازه فهمیدم در امتحان شفاهی فرصتی برای بازبینی ، تمرکز و تجمیع قوا وجود ندارد. هیچ وقت از این دید تحلیلش نکرده بودم. خیلی مهارت و تسلط بیشتر می خواهد که همه دانسته هایت را در یک ربع ساعت بروز بدهی. از الان باید به فکر آرایش جنگی جدیدباشم .  گاوچران

/ 0 نظر / 15 بازدید